Nieuwsbrief Voorjaar 2014

ZOEV NIEUWSBRIEF

 

Dopingschandaal tijdens de Geinloop en andere ZOEV PR’s

Mooie prestaties van ZOEVers tijdens de diverse winterwedstrijden!
De Groet Uit Schoorl run: Marcel Peek op 30 km: 2:28:44, Jet van der Werf op de halve marathon: 2.07.00, en Cerianne Bury op de 10 km 1.00.08.
De Egmond Halve Marathon: Jurgen Veenendaal 1:31:30, Marcel Peek: 1:41:43, Rudolf Roeleven 1:36.04, Michiel van Kempen 1.37:52, en Eva Deneer: 1.05.49, en Marja Deneer 1:11:13 op de kwart marathon.
Trainer Bas Westland schreef op Facebook over de Geinloop en de Rotterdam Marathon: Geweldige ZOEV resultaten bij de Geinloop en de Rotterdam marathon! Fedor 5e! In 1:24:59, Maarten een 1:32-er, Michiel een 1:38-er, Erik Broekhuizen nog mooi binnen de 1:45, Robbert nog mooi onder de 1:50. En ook Irene, Jo en Federica maar net boven de 2 uur. Prachtig.” Greetje 1:56 Diederik 2.01.31. Kris liep de Rotterdam marathon onder de 2.40: 2.39.28 om precies te zijn, Marcel: 3.30.03 en Jurgen: 03.20.54. Gefeliciteerd allemaal!

IMG_1314-1

Toch werd deze loopwinter overschaduwd door het allereerste ZOEV schandaal: Lees het verslag van Greetje:
Er wordt gefluisterd dat…er mogelijk sprake is van doping gebruik, wellicht epo? Andere boze tongen, die haar een beetje kennen en weten dat zij ‘in de pillen’ heeft gezeten, fluisteren over misschien nog wel een handje handel ergens. Ter verduidelijking, ‘ze’ heeft jarenlang het eerzame beroep van apothekers- assistente beoefend. Dat beroep voor die keurige jonge joffers, die zich vroeger toch een beetje nuttig moesten maken voor de maatschappij. En het is natuurlijk een wonderbaarlijke uitslag, 1 uur 56, mijn PR! Mogelijk loop ik onder gelukkig gesternte die middag, zijn de benen onverwacht in topvorm en is er de j1926852_731371583579775_2416000066766113882_nuiste windrichting? Want wind is er wel degelijk. De lus die de halve marathonners moeten maken begint met de wind pal tegen. Dat is goed, eerst het zuur en dan het zoet. De Zoevers, die alweer op de terugweg zijn, moedigen mij allemaal hartelijk aan. De natuur is op z’n mooist, ik groet de molen en denk aan ‘mij’ molenaar, die kortgeleden is overleden. Dan ben ik domweg dankbaar op het Dijkje. Toegegeven, het is een beetje een ouwerwets woord maar ik heb even geen alternatief
Op 16 km begint e.e.a. te zeuren, dat stuk naar het kanaal en weer terug, pfff. Maar dan zie ik tot mijn verbazing de bordjes 3 km en 2 km. Mijn klokje wijst 1.44 aa. Heb ik heus 16 minuten voor die laatste 2 km? Want ik zou immers rond de 2 uur lopen, dat is passend bij mijn leeftijd en op alle fronten verantwoord.
Nee, lieve Zoevers, het zijn niet de beloofde bubbels die mij wachten, het zijn jullie allemaal aan de finish, die mijn benen sneller dan snel doen gaan.

foto

 

 

ZOEV verhuist per 1 juli naar USC

Nadat ons eind vorig jaar door Jeugdland een forse huurverhoging was aangezegd, zijn we (zoals op de Ledenvergadering is besproken) rond gaan kijken; en het Universitair Sportcentrum Universum Sciencepark 306, vanaf nu USC, was met afstand de aantrekkelijkste optie. Op een steenworp afstand van ZOEV, een echte sportomgeving, en vooral: niet duur. De contributie hoeft niet omhoog, waardoor we betaalbaar hardlopen kunnen blijven aanbieden. Inclusief schone kleedkamers, lockers, douches, frisse toiletten en sauna! De verhuizing is op 1 juli aanstaande.
De beginners-, en vervolgcursisten ronden hun cursus af op de oude locatie, maar zijn natuurlijk van harte welkom als lid op de nieuwe locatie!
Op zondagochtend 1 juni is al een mogelijkheid om de nieuwe plek te bekijken: we starten de training om 9.15 uur vanaf het USC, en na afloop is er een rondleiding. We lopen 10 km, maar er is voldoende gelegenheid af te snijden, dus geschikt voor alle niveau’s! Dit is tevens de aftrap van de Damloop cursus.
Vanaf 1 juni-1 juli kan ieder ZOEV lid een vingerscan laten maken, de noodzakelijke toegangspas voor het USC. Je hebt daar je legitimatie bij nodig. Meer informatie in de wekelijkse mail. Lees hier meer over de verhuizing.

 

 

ZOEV en Jerry’s Langste Dag Loop

66811_582063305177271_1696650279_nOp zondag 22 juni is het weer zover, de leukste buurtloop van Amsterdam! Je kunt je inschrijven voor de Kid’s run, de 5 en de 10 kilometer.  We sluiten weer af met een maaltijd. We zijn nog steeds op zoek naar vrijwilligers  Geef je op en je kunt gratis een reanimatie/AED cursus volgen op 4 juni! Zeer binnenkort op www.inschrijven.nl!!

Damloop cursus

Dit jaar weer DTD_logo14_siteaangeboden als cursus!
Goed voobereid aan de start op 21 september? Schrijf je in voor de cursus van 16 weken, gratis voor leden (maar wél inschrijven). De cursus start 0p zondag 1 juni, tijdens de kick off dag bij het USC. (Zie bij ZOEV verhuist)
Voor de eerste aanmelders zijn startbewijzen te koop. Handig als je die nog niet hebt. Lees hier meer en schrijf je in!

 

Rondje met het pontje

Met ingang van zaterdag 15 maart heeft Amsterdam er een veerverbinding bij: het Oostveer. Het Oostveer vaart tussen het Azartplein (Java/KNSM eiland) en de Zamenhofstraat (Noord, bij het Johan van Hasseltkanaal oost)

Trainer Jet zag mogelijkheden en liep een leuke route: door Noord
Meer tips voor leuke routes? Geef het ons door!
IJveer_33

 

 

IMG_1293

 

Van onze huisfysiotherapeut

10313851_488194727948404_3904227242420233806_n

 

 

 

 Tenslotte… Fedor bekijkt het filosofisch

Fedor Ligthart bekijkt het filosofisch: loop niet te hard van stapel!
Er bestaat een mooie filosofische probleemstelling uit de Griekse oudheid: de paradox van Zeno. Achilles en een schildpad houden een wedstrijd wie over een afstand van tien meter als eerste bij de meet is. Achilles loopt tien meter in de tijd dat de schildpad er één meter voor nodig heeft. Om die reden krijgt de schildpad negen meter voorsprong met de vraag of Achilles hem tijdens het gegeven verschil kan inhalen. Afijn, zie ook dit humoristische filmpje onder voor een mooie illustratie. Maar wat heeft deze korte sprint van hubris en mathematisch hoofdbreken voor implicaties voor een donderdagavondtraining bij ZOEV?
Het was geen doorsnee training, want we deden dit keer de zogenaamde fiets-hardloopvariant, waarbij elke deelnemer naar zijn snelheid werd gekoppeld aan zijn tegenpool: snel met langzaam, even met even snel. Vervolgens wat het de opzet dat gevormde koppels achtereenvolgens vijf minuten zouden hardlopen, terwijl de ander op de fiets meereed en andersom, dat een zeker wedstrijdelement creëerde tussen de tweetallen.
Nu behoor ik tot de iets snellere lopers en ik merkte me bij aanvang geroepen te voelen om het gat dat steeds ontstond met de koppels vooraan weer dicht te lopen. Ondanks dat mijn spieren na de korte warming-up – ik neem hier zelf graag langer de tijd voor – nog niet warm waren, voerde ik zonder het door te hebben het tempo flink op. En zo liet ik in een voortrazend tempo tot vijf maal toe het asfalt tussen de prachtige, landelijke omgeving van Noord onder mijn tred dreunen, terwijl ik daar te weinig oog voor had en des te meer voor de oranje en blauwe tenues voor mij. Nadat tijdens de zesde ronde in Durgerdam mijn benen opeens in lood werden gegoten, ontstond langzaam het besef van mijn ongelukkige aanpak: die van de zelfverzekerde Achilles. Of eigenlijk van een overijverige haas, het dier dat ik naast de sprinkhaan hartelijk krijg opgespeld door mijn mede-ZOEV’ers.
En toen vielen de puzzelstukjes om hun plek: ik dacht aan de haas en de schildpad in context van Zeno, hoewel de haas natuurlijk figureert in de bekende fabel van Aesopus, de Griekse dichter, waar Zeno ongetwijfeld zijn inspiratie uit heeft geput. Want hoewel Zeno’s paradox wordt opgevoerd als een gordiaanse knoop die de lezer probeert te overtuigen dat beweging eigenlijk niet bestaat, hield het voor mij een eenvoudige, psychologische les in: de race binnen de wedstrijd is er altijd één van tegen jezelf waarbij de oplossing ligt in het vinden van je eigen ritme. De andere lopers tellen in feite niet mee: er is geen verliezen wanneer je in je eigen tempo een wedstrijd uit kan lopen en in die zin heeft iedereen een haas (of Achilles) en een schildpad in zich.
Als je te hard van stapel loopt, dan zul je merken dat je iets aan het forceren bent, en zo voelde het donderdag zeker. Pas in de laatste paar rondes lukte het me weer om weer de schildpad in mijzelf toe te laten: het natuurlijke ritme. En de haas? Die mag er ook wezen, maar alleen wanneer deze natuurlijk zijn kop opsteekt: in de laatste kilometers van de wedstrijd. Het extra beetje dat je als schildpad hebt opgespaard: niet minder een viering van de vrijheid en de energie die het lopen je schenkt.

zeno

This entry was posted in Nieuwsbrief. Bookmark the permalink.

Comments are closed.